Stanisław Zagajewski (ok. 1927–2008)
Związany z Włocławkiem artysta-samouk, rzeźbiarz i twórca ceramiki.
Urodził się prawdopodobnie w Warszawie w 1927 roku. Został znaleziony zimą 1929 roku na stopniach kościoła św. Barbary.
Dzieciństwo i wczesną młodość spędził w domach wychowawczych w Ciechocinku, Grabiu koło Torunia i w Warszawie. Ukończył szkołę podstawową i rozpoczął naukę w szkole budowlanej. Parał się różnych zawodów. Z czasem ujawniła się jego pasja do sztuki – pierwszymi pracami S. Zagajewskiego były glinianie figurki ptaków zwierząt i kwiatów.
Pierwsza wystawa prac artysty datowana jest na rok 1963 r. w Warszawie. W tym samym roku trafił do Włocławka, gdzie podjął pracę w spółdzielni „Przyjaźń”. Praca w tym miejscu pozwoliła mu rozwijać swoją artystyczną pasję. Własny, oryginalny język artystyczny wypracował samodzielnie, eksperymentując z gliną i ceramiką. Tworzył przede wszystkim rzeźby ceramiczne przedstawiające postacie religijne, anioły, świętych, zwierzęta oraz fantastyczne stworzenia.
Jego dzieła były prezentowane na licznych wystawach w Polsce i za granicą, a sam artysta zyskał uznanie jako jeden z najważniejszych polskich twórców art brut i sztuki nieprofesjonalnej.
Znacząca część jego dorobku znajduje się w zbiorach Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku, gdzie twórczość artysty jest prezentowana na wystawie stałej. Prace Zagajewskiego mają także w swojej kolekcji m.in. Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie, Muzeum Śląskie w Katowicach, Muzeum Etnograficzne w Toruniu i Collection de l’Art Brut w Lozannie.
Stanisław Zagajewski zmarł 4 kwietnia 2008 roku we Włocławku. Został pochowany na cmentarzu komunalnym przy Alei Fryderyka Chopina., pozostawiając dorobek, który stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów artystycznego dziedzictwa miasta.
